Hi and assalammualaikum.
Siapalah kita tanpa mereka? Siapakah mereka? Orang yg aku maksudkan dah
tentulah mak bapak kita. Orang yg melahirkan kita, susukan kita, jaga kita, besarkan kita,
sekolahkan kita, belikan barang kita, cari nafkah untuk kita, semua ahh. Dari kita kecik
sampai lah sebesar ni. Tengoklah aku, badan sebesar aku nii agak-2 berapa belanja
bapak aku untuk makanan aku sebulan? Hahahaha. IJK.
Panggilan mak bapak nii berbeza-2. Ada yg panggil mama papa, ibu ayah, umi baba,daddy mummy, etc. Aku panggil mak bapak aku dengan panggilan mama abah :') Aku bersyukur
and berterima kasih sangat-2 kat Allah swt sebab dorang bagi mak bapak sebaik dorang kat aku. Walaupun, mak bapak aku takdelah sekaya, sebagus, sepandai, sehandsome, sestylo mak bapak budak lain. Walaupun bapak aku cuma pekerja kerajaan biasa and mak aku cuma seorang suri rumah yg kadang-2 ambil upah utk jaga anak orang. Aku tak kisah. Aku tak malu ada mak bapak macam dorang. Seburuk-2 dorang, dorang yg lahirkan aku. Banting tulang empat kerat utk sekolahkan aku, belikan aku baju, makanan aku lagi, etc. Hmmmmmm.
Dulu, masa aku sekolah rendah sampailah aku sekolah menengah, aku selalu gaduh dengan mama. Tak dengar cakap mama. Lawan cakap mama. Kadang-2 aku nampak mama nangis bila aku menjawab. Abah selalu takde kat rumah. Dia kerja siang malam untuk bagi kitorang adik-beradik makan. Kitorang bukan orang senang. So, abah jarang ada kat rumah untuk tengok-2 kan kitorang. Dulu lah. Tapi skrg nii dah lain, aku dah taknak buat mama nangis. Mama ada sakit jantung. Dia selalu sakit-2. Selalu kena pergi check-up, and ubat dia banyak gila. Abah pulak, still kerja siang malam untuk kitorang. Ya Allah sedihnya.
Tanpa dorang. Siapalah aku. Siapalah aku skrg nii. Tanpa dorang, mungkin aku takde
kat sini, kat dunia ni, tak jadi "manusia", tak belajar kat IPT, tak tulis blog ni langsung
pun. Kan? Hahaha -.- Yaa maybe dulu aku teruk. Tapi kalau bukan sebab dorang marah
aku, ajar aku, bimbing aku, nasihat aku mungkin aku akan jadi lebih teruk
ataupun sangat teruk. Dan tersangatlah teruk dan teruk. Aku bersyukur aku tak macam
dulu dah :') Aku ada hidup baru. Aku nak jadi orang yg berjaya. Dunia akhirat.
Walaupun kenkadang aku ni setan jugak, tu semua berpunca dari diri aku sendiri bukan dorang. Pokok pangkal diri kita sendiri. Kan?
Aku tak sabar nak habis belajar. Aku nak kerja. Kerja bagus-2 and dapat gaji besar. Aku
nak tanggung mak bapak and adik-2 aku pulak. Aku nak bapak aku rehat je kat rumah,
tak payah kerja lagi. Aku anak sulung. So aku tahu tanggungjawab tu ada kat bahu aku.
Aku harap aku takkan lupa bila dah berjaya nanti. AMIN.
Siapalah kita tanpa mereka? Siapakah mereka? Orang yg aku maksudkan dah
tentulah mak bapak kita. Orang yg melahirkan kita, susukan kita, jaga kita, besarkan kita,
sekolahkan kita, belikan barang kita, cari nafkah untuk kita, semua ahh. Dari kita kecik
sampai lah sebesar ni. Tengoklah aku, badan sebesar aku nii agak-2 berapa belanja
bapak aku untuk makanan aku sebulan? Hahahaha. IJK.
Panggilan mak bapak nii berbeza-2. Ada yg panggil mama papa, ibu ayah, umi baba,daddy mummy, etc. Aku panggil mak bapak aku dengan panggilan mama abah :') Aku bersyukur
and berterima kasih sangat-2 kat Allah swt sebab dorang bagi mak bapak sebaik dorang kat aku. Walaupun, mak bapak aku takdelah sekaya, sebagus, sepandai, sehandsome, sestylo mak bapak budak lain. Walaupun bapak aku cuma pekerja kerajaan biasa and mak aku cuma seorang suri rumah yg kadang-2 ambil upah utk jaga anak orang. Aku tak kisah. Aku tak malu ada mak bapak macam dorang. Seburuk-2 dorang, dorang yg lahirkan aku. Banting tulang empat kerat utk sekolahkan aku, belikan aku baju, makanan aku lagi, etc. Hmmmmmm.
Dulu, masa aku sekolah rendah sampailah aku sekolah menengah, aku selalu gaduh dengan mama. Tak dengar cakap mama. Lawan cakap mama. Kadang-2 aku nampak mama nangis bila aku menjawab. Abah selalu takde kat rumah. Dia kerja siang malam untuk bagi kitorang adik-beradik makan. Kitorang bukan orang senang. So, abah jarang ada kat rumah untuk tengok-2 kan kitorang. Dulu lah. Tapi skrg nii dah lain, aku dah taknak buat mama nangis. Mama ada sakit jantung. Dia selalu sakit-2. Selalu kena pergi check-up, and ubat dia banyak gila. Abah pulak, still kerja siang malam untuk kitorang. Ya Allah sedihnya.
Tanpa dorang. Siapalah aku. Siapalah aku skrg nii. Tanpa dorang, mungkin aku takde
kat sini, kat dunia ni, tak jadi "manusia", tak belajar kat IPT, tak tulis blog ni langsung
pun. Kan? Hahaha -.- Yaa maybe dulu aku teruk. Tapi kalau bukan sebab dorang marah
aku, ajar aku, bimbing aku, nasihat aku mungkin aku akan jadi lebih teruk
ataupun sangat teruk. Dan tersangatlah teruk dan teruk. Aku bersyukur aku tak macam
dulu dah :') Aku ada hidup baru. Aku nak jadi orang yg berjaya. Dunia akhirat.
Walaupun kenkadang aku ni setan jugak, tu semua berpunca dari diri aku sendiri bukan dorang. Pokok pangkal diri kita sendiri. Kan?
Aku tak sabar nak habis belajar. Aku nak kerja. Kerja bagus-2 and dapat gaji besar. Aku
nak tanggung mak bapak and adik-2 aku pulak. Aku nak bapak aku rehat je kat rumah,
tak payah kerja lagi. Aku anak sulung. So aku tahu tanggungjawab tu ada kat bahu aku.
Aku harap aku takkan lupa bila dah berjaya nanti. AMIN.
Dear Mrs Hamidah and Mr Islahudin,
I love you.
And yet, I'm typing this with tears
while listening A7X's songs :')
.jpg)
.jpg)